In de groepen van de Simon Stevin straat werd iets vreemds aangetroffen op de groepstafels toen de leerlingen 's morgens op school kwamen. Wat gek wat was dat nou weer? Waar werd het voor gebruikt?

 

 

 

 

 

 

 

Jesse uit het Pandabos wist het wel, je kon er mee koken. Maar hoe kwam die kom en garde in onze klassen? En er lag ook een plaatje bij.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nou dat raadsel werd al snel opgelost. Op een gegeven moment stormde er een kok onze groepen in,

 

 

 

 

 

 

Hij vertelde dat hij wat lekkers voor ons had willen maken, maar dat hij al zijn spullen kwijt was en ook het recept wat hij wilde maken was verdwenen.

 

 

 

 

 

Het was wel een hele grappige kok, want hij kon ook een beetje toveren. Hij had een aanwijsstokje bij zich, maar alleen als hij het in zijn hand had was het een stokje. Pakte één van de leerlingen het in de hand, leek het net een losse draad met kralen eraan.

 

 

 

De kok nodigde ons uit om in de aula van de school bij elkaar te komen, dan zou hij ons vertellen wat er gebeurd was. Nou dat lieten we ons geen twee maal zeggen. Alle leerlingen van de school verzamelden zich in de aula. Waar de kok ons al stond op te wachten. Alle kaartjes met tekeningen die we gevonden hadden in de groepen vormden samen het recept om saroma pudding te maken. We kregen van de kok alle spullen die we nodig hadden om de pudding te maken. Dit mochten we in de eigen klas gaan doen.

 

 

 

 

Er moest goed gekeken worden hoeveel melk er bij de poeder moest. Dit deden we met een maatbeker.

 

 

 

 

 

Hierna moest het flink geklopt worden. Dat was vreemd de melk met de poeder begon steeds meer op pudding te lijken, het werd steeds dikker als we het klopte met de garde.  

 

 

 

 

 

Hierna werd alle pudding in bekertjes gedaan.

 

 

 

 

Waarna het nog even in de koelkast moest. Tijdens het middageten werd er flink gesmuld van de lekkere pudding die we gemaakt hadden.